Student: w zamian za stypendium godzę się na pracę fizyczną

[b]Rz: Nie obawiałeś się podpisania zobowiązania, że za stypendium będziesz musiał po licencjacie pracować w hipermarkecie?[/b]

Bartosz Abram: Nie. Wychodzę z założenia, że to zobowiązanie dwustronne. Ryzyko ponosi i firma, i ja. Bo jeśli będę się źle czuł w tym, co robię, to firma i tak musi mi zapewnić dwuletni angaż. Choć na razie jestem zadowolony z mojego wyboru.

[b]Skąd decyzja o zostaniu stypendystą programu Metro Student?[/b]

Pochodzę z województwa kujawsko-pomorskiego, gdzie jest duże bezrobocie. Mam starsze rodzeństwo i widzę, że wykształcenie wcale nie gwarantuje pracy. Nie planowałem więc pójścia na dzienne studia. Myślałem raczej o znalezieniu jakiejś pracy po liceum ogólnokształcącym i studiowaniu zaocznie, żeby szybko się usamodzielnić i nie obciążać rodziny. Rozważałem studiowanie rachunkowości albo finansów. Zarządzanie jest temu bliskie, więc pomyślałem, że mogę spróbować.

[b]Co cię przekonało?[/b]

Perspektywa praktyk na studiach. I to, że szybko po skończeniu nauki mogę rozpocząć pracę. Najlepsze w tym wszystkim jest to, że nie jestem zależny od sytuacji na rynku pracy.

[b]Nie przeszkadza, że firma ma ci wyznaczyć miejsce pracy?[/b]

Wrocław też był dla mnie niewiadomą, więc przeniesienie się do innego miasta nie będzie większym problemem. Traktuję to jako wyzwanie.

[b]Liczysz się z tym, że po studiach będziesz też pracował fizycznie?[/b]

Mamy być zatrudnieni na stanowiskach kierowniczych, ale pracy biurowej będzie bardzo mało. Wiem, że czeka mnie praca fizyczna, np. wykładanie towaru na półkach. Godzę się na to.

[b]Nie czujesz się jak pracownik kupowany przez dużą firmę do pracy, którą mało kto chce wykonywać?[/b]